Psy.colonia'ya Dair

Herkese merhaba,

Bir süredir psikoloji bültenine böylesi bir blog sayfası ile katkı sunmayı düşünüyor iken bir türlü içinden çıkamadığım ve benim için önemli olduğunu düşündüğüm bir konu vardı: bu sayfanın adı ne olacak? Kelime çağrışımları geldi gitti(analitikler burda göz kırpıyor bana). Psy’nin ne olduğunu biliyoruz da, colonia nerden aklıma geldi diye düşünürken, colonia’nın kenar mahalle (varoş) demek olduğunu birdenbire hatırlayıverdim. Nerden bilirdim ki çoktan kenar mahalle psikolojisine tutunduğunu aklımın! Kenar mahalle psikolojilerine ışık tutma motivasyonun adı olur psy.colonia belki, kim bilir! Şaşırtıcı değil mi? Şaşırtıcı, çünkü psikoloji bilgisi ne yazık ki tarihsel seyir içerisinde orta sınıfa hitap eden bir bilim halini almış, ‘katı olan buharlaşmış, kutsal olan dünyevileşmişken’! Lakin psikoloji camiası içerisinde eleştirel tavrını koruyan, psikolojiyi felsefe, edebiyat, müzik ve sosyal bilimlerin farklı alanlarıyla buluşturan psikologlar sayesinde geldiğimiz/durduğumuz yerden haberdar olabiliyoruz.

Psy.colonia aracılığıyla kitaplardan, filmlerden, kedilerle şarkılardan; çocuklar ve ayrık otlarından, bazen sarmaşıklardan bazen dolunaydan bahsedebilmeyi önemsiyorum. Yaşamın içinde olan ve “hayata dair” tüm duygulanımlardan ötekileştirmeden bahsetmeyi ilkesel buluyorum. Adam Phillips’in dediği gibi “iyi bir analist olabiliyor muyum” diye sormak yerine “ben ne tür bir insan olmak istiyorum” diye sormalıdır kendine terapist. Nasıl bir insan olmak istediğimize karar verdiğimizde nasıl bir psikoterapi, nasıl bir eğitim, nasıl bir doğa, nasıl bir dünya sorularına da sanırım cevap arama kudreti bulabileceğiz. Tekinsizler iyi bilir; “huzursuz”luğumuzu ve “dengesiz”liğimizi sahiplenmeden huzur ve denge kurulamayacağını, bazen ne kadar uğraşırsak uğraşalım bir yanımızın hep kenar mahlede dolaşacağını... Bu arzuları da yürekten kutluyorum! “Uzman”ların değil “dehşet”lerin dünyasına bakabilmeyi öğrendik ne güzel...

Göz göze gelmeden his hise gelemeyeceğimizi biliyorum. Huzuru ve dengeyi; normali ve resmiyi dayatan her tür paradigmanın askine “başka bir psikoloji, başka bir tasarım mümkün” hayaliyle yol almak dileğiyle!

Çok sevgiler...