Çocuk, İktidar ve Diğerleri (1)

Ne var ki çocuk, anne ile baba imagosunu yan yana yaşatmayı yıllandıkça arzular. Zihinsel temsilinde ayrımsallaşan ebeveyn karikatürünü sarsaklaştıran bir fotoğraf karesine sıkıca ve yıllarca tutunur. Fotoğraftakiler "oradayken" neden "burada" olduğunu sorgular... Bu, kendi kaderini tayin hakkını elinden alan mevcudiyete hırsla tutunmak acemice sevilmenin göstereni olur zamanla. Tutunmaya çalıştığı yerde biten yerleşiksizliğin dikeni ile kanatır kendini... Yet(iş)kin hayattaki istikrarsızlıklar, anne-baba düşleminden koparılarak arzuya dahil edilir ve 'çocuk' yatışır.

 

 

Ezenle ezilen arası çelişkilerde ezilenin yanında kalabilmek güçtür. Ebeveyn çocuk ilişkisinde ise kuşku yok ki ezilen özne çocuktur. Kendi kaderini tayin edemeyen çocuk er ya da geç otonomisini ilan edebilmek için isyana başvurur/başvuracaktır…
İkili ilişkilerde güçlü’den yana olmak, güçlüyü de güçten düşürür sonunda. Ezilen, ezilirken de kendisini ezen öteki’nin farkındadır. Fark’ın yüzeye yansıdığı “hal” ezeni de sıkıştırır boyuta ulaştığında, ‘adalet’ mefhumunu dilinden düşürmeyen yine ezen özne olacaktır… #çocuk #ebeveyn #otonomi #iktidar