Çocuk, İktidar ve Diğerleri (2)

Çocuğun “zayıf “ olduğu, güçten düştüğü sayıklanmaları bütünüyle çocuğu ele almaya olanak sağlayan bir metafor değildir kuşkusuz. Bilhassa çocuğun güçten “düşürülmesine” ve “zayıflatılmasına” işaret etmesi bakımından ilgi uyandırıcıdır.

Çocuğun güçlü olmadığı yanılsaması kaçınılmaz şekilde iktidar ilişkilerini güçlendirir. Yetke, beceriden yoksun olarak gördüğü çocuğun itirazını kaçırarak, çocuğu da kaçırmayı göze alır. Ya itirazı paketler, ya da def etmek için elini korkak alıştırmaz(!) İtiraz türlü dolayımlarla kendini imha ettiğinde ise, çocuk yetkenin boyunduruğu altına girmiş sayılabilir.

Türlü yaşam olayları karşısında özgül becerilerini savunan çocuğun, yetkeden sıyrılmaya ‘hakkı’ vardır. Otonomi hakkın farkındalığı ile ayartılır. Ol sebepten terapi, çocuğun sıyrılma hakkını uyandırmak için alternatif bir arayıştır… #oyunterapi #çocuk #iktidar